Storythai

บทเรียนบทที่สอง ..

ส่วนตัว  (1)  บ้าน

ช่วงนี้วุ่นวายกับความรู้สึก ความจริงแล้วเราเป็นคนอารมณ์ดีนะ ไม่ค่อยซีเรียสอะไรมากมายกับชีวิตหรอก

แต่พักนี้จะรู้สึกว่า อยากอยู่คนเดียว อยากอยูเงียบๆ อยากออกมาลองใช้ชีวิตเดิมๆที่เคยเป็น

ไม่ใช่ที่เป็นอยู่ทุกวันนี้มันไม่ดีหรอกนะ ก็ดี แต่เราเคยอยู่คนเดียวมาก่อน

คนที่เรามาอยู่ด้วยก็ใช่ใคร ก็แม่เรานี่ล่ะ แต่เหมือนแม่จะคอยทำให้เราทุกอย่างเลยอ่ะ

ชอบคิดว่าเราเป็นเด็ก ชอบคิดว่าเราอ่อนแอ ทำไมนะ ? เข้มแข็งแล้วแม่ หนูเข้มแข็งแล้วนะ ^^

ตอนนี้เวลาเราจะทำอะไรไม่ค่อยสะดวก ทุกวันนี้เราอยู่รวม นอนรวม

คือ .. เราต้องนอนในร้าน มี เรา แม่ พี่ รวมกัน ทำอะไรรู้สึกขัดๆอย่างบอกไม่ถูก

เวลาเพื่อนมาบ้าน มานั่งเต็มร้านเลย คนผ่านไปผ่านมาก็ไม่กล้าเข้า เพราะคิดว่าลูกค้าเยอะ คงรอนาน

แม่ก็เสียลูกค้าไปอีก  - -

ส่วนตัว (2)  โรงเรียน

อยู่ที่นี่แล้วมีกำลังใจเรียนดีแหะ  ;P  อาจเป็นเพราะคนที่นี่นิสัยดีล่ะมั้งเลยชอบ

ไม่เคยเบื่อที่จะมาเรียนเลยล่ะ อาจารย์ที่นี่ใจดี น่ารัก  อยู่นี่แล้วรู้สึกว่าจะมีบทบาทเยอะจัง

หน้าที่รับผิดชอบก็เยอะ บางทีก็เหนื่อยๆๆๆ  แต่ก็มีกำลังใจที่ดีนะ  ^^

ส่วนตัว (3)  หลังตึก

ทุกๆวันตอนเช้า หลังตึกเราไปทานข้าวที่โรงอาหาร และทุกเช้าพวกเขาเหล่านั้นจะต้องเดินผ่าน

และทุกครั้งเวลาที่เขาเดินผ่าน เราก็จะคอยมองคนๆนึง เพราะเราชอบยืนตรงหน้าต่าง

แล้วพอเวลาเขาเดินผ่าน เราเห็นเขา เขาเห็นเรา ส่งยิ้ม แล้วรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก

พอเวลาแปดโมงเช้าได้เวลาเข้าแถว เราก็จะเดินผ่านหน้าโรงอาหารพอดี

แล้วเขา ก็จะเดินตามหลังเรา ไปเข้าแถวพร้อมกันทุกวัน

ส่วนตัว (4)  วิชาคณิตศาสตร์

ทุกๆวัน เราคอยแต่เฝ้า และ รอ ที่จะเรียนวิชาคณิตศาสตร์ พอถึงเวลาปุ๊บ เราจะรู้สึกดีใจมาก

เพราะเราต้องเดินไปปเรียนอีกอาคารนึง และห้องคณิตศาสตร์ก็จะอยู่ข้างๆห้องเธอพอดี ^^

หมดคาบแรก เราชอบออกมานั่งตรงะเบียง คุยโทรศัพท์บ้าง นั่งเล่นบ้าง

แล้วทุกครั้งที่ออกมา ก็จะเจอเธอออกมานั่งข้างนอกเหมือนกัน

เราไม่เคยคุยกันต่อหน้า เราไม่กล้ามองหน้ากัน ได้แต่คุยกันทางโทรศัพท์

ถึงแม้ว่าจะอยู่ห่างกันแค่เนี่ยะ ! ^^  

ส่วนตัว (5)  โรงอาหาร

พักเที่ยง  ..  เวลาเรามองไปที่ตรงนั้นทีไร ก็จะเจอเธอประจำ

เวลาทานข้าว เราชอบมอง คอยมองว่า จะทานข้าวเสร็จยังน๊า ^^

แต่เราก็ทานเสร็จก่อนทุกที แหะๆ

ส่วนตัว (6)  เลิกเรียน

เราชอบมานั่งรอเวลาตรงสนามหญ้าหน้าโรงเรียน ซึ่งจะอยู่ใกล้โรงรถ

แล้วเธอ ก็ชอบมานั่งตรงศาลาข้างหลังเรา (อีกแล้ว)  รู้สึกว่ามันบังเอิญมั๊ย

พอเราลุก เธอก็ลุก เรา เดินไปพร้อมๆกัน เราเดินไปรถเรา เธอเดินไปรถเธอ

เรานั่งอยู่ในรถ คอยมอง ว่าเธอจะออกมาหรือยัง

พอเธอขับผ่าน เธอก็จะมองมา และส่งยิ้มให้เราทุกครั้ง เรา ยิ้มกลับบ้านได้ทุกวัน ^^

ส่วนตัว (7)  ส่วนลึก

เรามีความสุข เรามีรอยยิ้มที่สดใสทุกครั้งที่ได้พบเธอ

ถึงแม้ว่ามันจะอยู่ในใจลึกๆของเราสองคนที่ไม่เคยจะเอ่ยไป แต่เราเชื่อนะว่า เธอก็คิดเช่นนั้น ^^

เธอเคยบอกเราว่า เวลาเราเรียนคณิตฯ เธอชอบแอบมองมาหน้าห้องเพื่อคอยเรา

และเธอก็บอกว่า เธอชอบมองเวลาเราเดิน เราเล่นกับเพื่อน

ได้ยินแค่นี้เราก็รู้สึกดีมากมายแล้วล่ะ

ทุกๆวันนี้ ฉันมีความสุข ฉันดีใจ รอยยิ้มที่ไม่เคยมีค่ากลับมามีค่าอีกครั้ง

เป็นรอยยิ้มที่สดใส เป็นรอยยิ้มที่มีความหมายต่อใครบางคน

มันเป็นช่วงเวลาที่มีค่าที่สุดในช่วงนี้ที่ฉันสัมผัสได้

ฉันอยากหยุดเวลาของเราเอาไว้เท่านี้ เธอเดินผ่านมา ฉันก็อยากให้เธอหยุดยืนอยู่ตรงนั้นนานๆ

เห็นเธอทีไรฉันก็มีความสุข  มันอาจจะเร็วไปสำหรับคำว่า "รัก"

แต่ฉันคิดว่า มันเกิดขึ้นภายในใจของฉันแล้วล่ะ   ^^

Thank !!!

Nongpla and NongJ for STANGCLUB >> http://clubemostang.storythai.com

My page >> http://stangzii.hi5.com

SBTAALNLGY*